گزیده شعرهای عبدالهادی داوی

مشخصات کتاب:

• عنوان: گزیده شعرهای عبدالهادی داوی
• گردآورنده: محمدامین متین اندخویی
• مترجم: ندارد (کتاب اصالتاً به زبان فارسی/دری نگاشته شده است).
• سال چاپ اصلی: ۱۳۵۷ هجری خورشیدی (۱۹۷۸ میلادی)
• ناشر: منتشرشده در کابل (توسط انجمن تاریخ و ادب / مطابع دولتی)
• نوبت چاپ: یکم
• تعداد صفحه کتاب: ۷۱ صفحه

خلاصه کتاب:
این کتاب مجموعه‌ای گردآوری‌شده از اشعار، غزل‌ها و سروده‌های وطنیِ میرزا عبدالهادی داوی، متخلص به «پریشان» است. نوشته‌های این کتاب بازتاب‌دهنده‌ی دوران پر تب‌وتاپ بیداری افکار عمومی در زمان شاه امان‌الله خان و نهضت مشروطه‌خواهی دوم در افغانستان است. اشعار موجود در این اثر ۷۱ صفحه‌ای، مضامینی همچون دعوت مردم به علم و معرفت، مبارزه با استعمار انگلیس، انتقاد از خفقان سیاسی و ستایش آزادی را در بر می‌گیرد و پیوند عمیق شعر و تعهد اجتماعی را در اوایل قرن بیستم به نمایش می‌گذارد.

درباره نویسنده (و گردآورنده):
عبدالهادی داوی (۱۲۷۳–۱۳۶۱ هـ.خ) معروف به «پریشان»، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار برجسته و سیاستمدار بزرگ افغانستانی بود. او از ارکان اصلی روزنامه معروف سراج‌الاخبار در کنار محمود طرزی بود و بعدها به عنوان مدیر مسئول جریده امان افغان خدمت کرد. داوی به دلیل مبارزات سیاسی‌اش سال‌ها در دوران مختلف زندانی شد، اما بعدها مناصب بزرگی چون وزیر مختار افغانستان در لندن، وزیر معارف و رئیس مجلس اعیان (سنا) را بر عهده داشت.
محمدامین متین اندخویی (۱۳۱۱–۱۳۸۰ هـ.خ) که این گزیده را گردآوری کرده، خود از شاعران، نویسندگان و ژورنالیست‌های پرکار و نامدار معاصر افغانستان (به‌ویژه حوزه فاریاب و شمال) بوده است.

چرا باید این کتاب را خواند؟
۱. سند زنده ادبیات مشروطیت: این کتاب صرفاً یک دفتر شعر نیست، بلکه بیانیه‌ی منظومِ نسلی از روشنفکران افغانستان است که جان خود را برای تجدد، قانون‌مداری و استقلال کشور فدا کردند.
۲. آشنایی با سبک «پریشان»: داوی توانست مفاهیم مدرن سیاسی و اجتماعی را در قالب‌های سنتی شعر (مانند غزل و مثنوی) با زبانی بسیار روان، ساده و تاثیرگذار به توده‌های مردم منتقل کند.
۳. گزینش دقیق متین اندخویی: ویژگی کتاب این است که گردآورنده با شناخت دقیق از تاریخ ادبی معاصر، شعرهایی را انتخاب کرده که سیر تحول فکری داوی را از یک جوان انقلابی پرشور تا یک پیرِ جهاندیده و مصلح به خوبی نشان می‌دهد.

گزیده‌ای از خود کتاب:
«دور شد دوره و سر رفت به ما نوبت خواب
ای جوانان وطن! وقت قیام است امروز…
تا به کی در پی اوهام و جهالت ماندن؟
علم و آزادی ما، رکن دوام است امروز.
وطن‌آباد کنی، همتِ مردانه بکار
که در این راه فنا، پخته‌شدن خام است امروز.»