دنیایی که من می‌بینم

عنوان: دنیایی که من می‌بینم
نویسنده: آلبرت اینشتین
مترجم: فریدون سالکی
ناشر: انتشارات پیروز
سال انتشار اصلی: 1934 میلادی
تعداد صفحه: حدود 120 تا 180 صفحه (بسته به چاپ)
نوبت چاپ: متغیر

خلاصه کتاب
این کتاب مجموعه‌ای از نوشته‌ها و تأملات اینشتین درباره مسائل مختلف زندگی است. او در این اثر از علم، مسئولیت اجتماعی دانشمندان، آزادی، آموزش، جنگ و صلح سخن می‌گوید. اینشتین معتقد است که پیشرفت علمی بدون رشد اخلاقی می‌تواند برای بشریت خطرناک باشد. او همچنین دیدگاه‌های خود را درباره مذهب، انسان‌دوستی و معنای زندگی بیان می‌کند. کتاب نشان می‌دهد که اینشتین فراتر از یک فیزیکدان، متفکری عمیق و دغدغه‌مند بوده است. نوشته‌های او همچنان برای انسان معاصر الهام‌بخش و تأمل‌برانگیز هستند.

درباره نویسنده
آلبرت اینشتین (1879–1955) فیزیکدان نظری آلمانی‌تبار و خالق نظریه نسبیت بود.
او یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان تاریخ بشر محسوب می‌شود.
اینشتین در سال 1921 جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.
علاوه بر دستاوردهای علمی، او در زمینه صلح، حقوق بشر و مسئولیت اجتماعی نیز فعالیت داشت.
نام او امروزه مترادف با نبوغ و تفکر علمی است.

چرا باید این کتاب را خواند؟
• آشنایی با دیدگاه‌های فلسفی و انسانی اینشتین
• درک نگاه او به علم، اخلاق و جامعه
• کتابی کوتاه اما عمیق و تأمل‌برانگیز
• مناسب برای علاقه‌مندان علم، فلسفه و اندیشه
• شناخت چهره‌ای فراتر از یک دانشمند مشهور

نقل قول برگزیده از کتاب
«کوشش نکنید موفق شوید؛ بکوشید ارزشمند باشید.»
«تخیل از دانش مهم‌تر است؛ زیرا دانش محدود است، اما تخیل جهان را در بر می‌گیرد.»
«زندگی مانند دوچرخه‌سواری است؛ برای حفظ تعادل باید به حرکت ادامه داد.»
«صلح را نمی‌توان با زور حفظ کرد؛ تنها با تفاهم می‌توان به آن دست یافت.»
«آنکه هرگز اشتباه نکرده، هرگز چیز تازه‌ای نیاموخته است.»
«انسان بخشی از کل است؛ بخشی که ما آن را جهان می‌نامیم.»