دیوان حافظ

عنوان: دیوان حافظ (با شرح کامل ابیات)
شاعر: خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی
به کوشش: ناهید فرشادمهر
ناشر: انتشارات گنجینه
نوبت چاپ: هشتم
تعداد صفحه: ۱۰۱۰ صفحه
مترجم: — (کتاب به زبان فارسی است)
موضوع: شعر فارسی، غزل، عرفان، ادبیات کلاسیک، حافظ‌شناسی

محتوای کتاب
غزل‌های حافظ در ظاهر درباره عشق، می، معشوق و رندی‌اند؛ اما در لایه‌های عمیق‌تر، مضامین عرفانی، اخلاقی و اجتماعی فراوانی دارند.
از مهم‌ترین موضوعات دیوان:
عشق و عاشقی
عرفان و خداشناسی
رندی و آزادگی
نقد ریا و زهد ظاهری
مرگ و ناپایداری دنیا
امید و شادی
فراق و وصال
نقد قدرت و اهل ظاهر
می و میخانه به‌عنوان نمادهای عرفانی
جست‌وجوی حقیقت شرح کامل ابیات در این نسخه به خواننده کمک می‌کند تا با واژه‌ها، تعبیرها، اشارات و مفاهیم هر بیت آشناتر شود.

درباره حافظ
خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی از بزرگ‌ترین شاعران زبان فارسی است. او در قرن هشتم هجری در شیراز زندگی می‌کرد و به‌دلیل تسلط کم‌نظیر بر زبان و استفاده هنرمندانه از ایهام و چندمعنایی، لقب «لسان‌الغیب» یافته است. دیوان او قرن‌هاست در میان فارسی‌زبانان جایگاهی ویژه دارد و بسیاری از غزل‌هایش به بخشی از حافظه فرهنگی ایرانیان و افغانستانیان تبدیل شده‌اند.

چرا باید این نسخه را خواند؟
شامل شرح کامل ابیات
مناسب برای خواننده‌ای که با زبان حافظ آشنایی کامل ندارد
کمک به فهم واژه‌ها و تعبیرهای دشوار
آشنایی با مفاهیم عرفانی و ادبی غزل‌ها
مناسب برای مطالعه و پژوهش در شعر حافظ

چند بیت مشهور از حافظ
«الا یا ایها الساقی ادر کاساً و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها»

«دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند»

«بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم»

«هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت»

«عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت
که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت»