حکومت نظامی

مشخصات کتاب:

• عنوان: حکومت نظامی (نام دیگر ترجمه: شهربندان)
• نویسنده: آلبر کامو
• مترجم: دکتر یحیی مروستی
• سال چاپ اصلی: ۱۹۴۸ میلادی (این اثر نخستین بار در اکتبر ۱۹۴۸ به روی صحنه رفت و در همان سال به صورت کتاب منتشر شد).
• ناشر: کتیبه (البته این ترجمه پیش از انقلاب توسط انتشارات پیروز نیز منتشر شده است).
• نوبت چاپ: قدیمی و نایاب (چاپ انتشارات کتیبه متعلق به سال ۱۳۵۶ خورشیدی / ۲۵۳۶ شاهنشاهی است و در حال حاضر یک اثر کلکسیونی و دست‌دوم محسوب می‌شود).
• تعداد صفحه کتاب: ۱۹۵ صفحه

خلاصه کتاب:
داستان در شهر ساحلی «کادیکس» در اسپانیا جریان دارد. زندگی عادی مردم با ظهور یک ستاره دنباله‌دار در آسمان و شایعات وقوع بدبختی دگرگون می‌شود. به زودی، شخصی به نام «طاعون» همراه با منشی خود «مرگ» وارد شهر شده، حکومت را سرنگون می‌کند و یک نظام بوروکراتیک، سرد و وحشت‌بار تشکیل می‌دهد. در این حکومت، تمام احساسات انسانی، کتاب‌ها و آزادی‌ها ممنوع اعلام می‌شوند و شهروندان ملزم به سکوت و اطاعت مطلق هستند. در این میان، جوانی به نام «دیه‌گو» تصمیم می‌گیرد در برابر این ساختار سرکوبگر بایستد و ترس خود را زیر پا بگذارد

درباره نویسنده:
آلبر کامو (۱۹۱۳–۱۹۶۰) نویسنده، فیلسوف و روزنامه‌نگار بزرگ فرانسوی-الجزایری‌تبار و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۵۷ است. او یکی از کلیدی‌ترین چهره‌های ادبی قرن بیستم به شمار می‌رود که آثار جاودانه‌ای همچون بیگانه، طاعون و افسانه سیزیف را خلق کرده است. کامو در طول زندگی خود همواره با فاشیسم، توتالیتاریسم و هرگونه نظام سرکوبگر مبارزه کرد و ادبیات او بازتابی از مفهوم پوچی (ابزوردیسم) و در عین حال عصیان و ایستادگی انسان در برابر ناامیدی است.

چرا باید این کتاب را خواند؟
۱. فهم عمیق‌تر رمان طاعون: این نمایش‌نامه دغدغه‌هایی کاملاً مشترک با رمان مشهور طاعون دارد و به نوعی سایه یا قالب دیگری از همان مفاهیم را در قالب دیالوگ‌های زنده تئاتر ارائه می‌دهد.
۲. شناخت مکانیزم ترس و دیکتاتوری: کامو به زیبایی نشان می‌دهد که چگونه حکومت‌های خودکامه با استفاده از «ترساندن مردم» و «سلب هویت فردی»، قدرت خود را تثبیت می‌کنند.
۳. ستایش شجاعت و آزادی: کتاب به ما یادآوری می‌کند که تنها راه شکست دادن ساختارهای استبدادی، غلبه بر ترسِ درونی و بازیافتن شرف و عزت نفس انسانی است.

گزیده‌ای از خود کتاب:
نادا: پسرجان، شرف یعنی چه؟
دیه‌گو: شرف یعنی آنچه که مرا سرپا نگه داشته است.
نادا: شرف مانند یک پدیده نجومی است که می‌آید و می‌رود و چنین چیز غیرثابتی ارزش ندارد، این را هم حذف و نابود کنیم.