چرا ملت ها شکست میخورند؟

عنوان کامل: چرا ملت‌ها شکست می‌خورند
نویسنده: دارون عجم‌اوغلو و جیمز ای. رابینسون
سال انتشار: (اولین انتشار):۲۰۱۲ میلادی
مترجم: محسن میردامادی و مممد حسین نعیمی پور
ناشر: روزبه
تعداد صفحات: حدود ۶۳۰ تا ۶۷۰ صفحه (بر اساس نسخه‌های چاپ‌شده)
نوبت چاپ: چاپ‌های متعدد و پرفروش در جهان

خلاصه کتاب
کتاب «چرا ملت‌ها شکست می‌خورند» به یکی از مهم‌ترین پرسش‌های علوم سیاست، اقتصاد و تاریخ پاسخ می‌دهد: چرا برخی کشورها ثروتمند و موفق می‌شوند، در حالی که دیگران در فقر، ضعف و شکست باقی می‌مانند؟ نویسندگان نتیجه می‌گیرند که تفاوت اصلی نه در جغرافیا، فرهنگ یا آب‌وهواست، بلکه در ساختار نهادهای سیاسی و اقتصادی است که کشورها می‌سازند.
آن‌ها دو نوع نهاد را معرفی می‌کنند:
۱: نهادهای فراگیر (Inclusive) که حقوق مالکیت، آزادی اقتصادی و مشارکت سیاسی را تضمین می‌کنند.
۲: نهادهای استثماری (Extractive) که قدرت را در دست اقلیت‌های کوچک متمرکز می‌کنند و مانع رشد و نوآوری می‌شوند.
بر اساس کتاب، جوامع با نهادهای فراگیر فرصت‌های بیشتری برای سرمایه‌گذاری، ابتکار و پیشرفت دارند، در حالی که کشورهایی با نهادهای استثماری به سمت عقب‌ماندگی می‌روند.

درباره نویسندگان
دارون عجم‌اوغلو اقتصاددان و استاد دانشگاه MIT است و در نظریه‌های توسعه اقتصادی سهم قابل توجهی دارد.
جیمز ای. رابینسون دانشمند علوم سیاسی و اقتصاد است که در مطالعات توسعه تاریخی و نهادها شناخته‌شده است.
این دو با ترکیب اقتصاد، تاریخ و سیاست بررسی می‌کنند که چگونه نهادها و قدرت سیاسی، مسیر یک ملت را شکل می‌دهند. لینک

چرا باید این کتاب را خواند؟
• چون این کتاب یکی از بحث‌برانگیزترین و معروف‌ترین تحلیل‌ها دربارهٔ تفاوت توسعه و عقب‌ماندگی کشورها ارائه می‌دهد.
• چون نشان می‌دهد عوامل غیرمنتظره مثل شکل نهادها چطور سرنوشت کشورها را تعیین می‌کنند.
• چون مثال‌های تاریخی و جهانی متنوعی را برای پشتیبانی از نظریه‌اش به کار می‌برد.
• چون می‌تواند دیدگاه خواننده را نسبت به سیاست، اقتصاد و قدرت عمیق‌تر کند

متن از کتاب:
ما در جهانی نابرابر زندگی می‌کنیم. تفاوت‌هایی که میان کشورها وجود دارد، همانند تفاوت‌های موجود میان دو نیمه‌ی شهر نوگالس است؛ اما در مقیاسی بزرگتر. در کشورهای ثروتمند مردم سالم‌ترند، بیشتر عمر می‌کنند و بسیار بهتر آموزش می‌بینند. آنها به طریقی از تسهیلات و گزینه‌ها، از تعطیلات گرفته تا مسیرهای شغلی، دسترسی دارند که مردم کشورهای فقیر آنها را در خیال می‌بینند. در کشورهای مرفه مردم در جاده‌هایی بدون دست‌انداز زندگی می‌کنند و در خانه از توالت، برق و آب جاری بهره‌مندند. آنها نوعاً دولت‌هایی دارند که خودسرانه اقدام به بازداشت و آزارشان نمی‌کند، بلکه خدماتی از قبیل آموزش، سلامت، راه، نظم و قانون ارائه می‌دهد.