صفیه میلاد

این شخص کیست؟
صفیه میلاد، شاعر، نویسنده، ژورنالیست بین‌المللی و تحلیل‌گر سیاسی اهل افغانستان است. او به عنوان یکی از چهره‌های نوگرا و فعال ادبیات معاصر زبان فارسی/دری شناخته می‌شود که علاوه بر خلق آثار مکتوب، حضور مؤثری در رسانه‌های جمعی و نهادهای بین‌المللی فرهنگی داشته است

تولد و وفات

• تاریخ تولد: ۲۸ یا ۲۹ سنبله (شهریور) ۱۳۵۷ هجری خورشیدی (۱۹۷۸ میلادی).
• محل تولد: شهر کابل، افغانستان.
• وضعیت حیات: او در قید حیات است و پس از تحولات سیاسی کشورش ناگزیر به مهاجرت شد؛ او در حال حاضر به همراه فرزندانش در کشور کانادا (شهر ونکوور) زندگی و فعالیت می‌کند

زندگی‌نامه کوتاه
صفیه میلاد فرزند قاضی عبدالله کابلی است. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در «لیسه عالی مریم» کابل با درجه اعلی به پایان رساند. او مسیر تحصیلی بسیار متنوعی را دنبال کرد؛ ابتدا وارد انستیتوت طب معالجوی کابل شد، اما بعدها تغییر رشته داد و موفق شد دو مدرک لیسانس مجزا در رشته‌های «ژورنالیسم» و «حقوق و علوم سیاسی» دریافت کند.او فعالیت رسانه‌ای خود را از دوران نوجوانی به عنوان گوینده در رادیو تلویزیون ملی افغانستان آغاز کرد. او بعداً از بنیان‌گذاران «مجله روز» (ویژه زنان افغان) شد که به نشر داستان‌های واقعی و آگاهی‌دهی حقوقی به زنان می‌پرداخت. صفیه همچنین سابقه کار در آژانس‌های خبری معتبری چون «پژواک» را در کارنامه دارد. او در سال ۲۰۱۷ به کانادا مهاجرت کرد.

آثار معروف
بخش عمده‌ای از آثار صفیه میلاد به صورت دیجیتال و در قالب کتاب‌های شعر پایداری منتشر شده‌اند:
اشعار آهنگین: بیش از ۳۰ قطعه از سروده‌های صفیه میلاد توسط هنرمندان و آوازخوانان مختلف افغانستان به آهنگ تبدیل شده و اجرا گردیده‌اند که نشان‌دهنده ماهیت موزون و احساسی شعرهای اوست.
مجموعه شعر میهنی و پایداری: آثار او با ویراستاری حمیدرضا شروه در کشورهای دیگر نظیر تاجیکستان نیز آماده چاپ و بررسی شده‌اند.
داستان‌ها و مقالات حقوقی: نوشته‌های پژوهشی و رئالیستی او درباره وضعیت زندگی زنان در ولایات مختلف افغانستان که پیش‌تر در مجلات داخلی کابل منتشر می‌شدند.

سبک هنری
قلم صفیه میلاد در مرز میان ادبیات کلاسیک (غزل، مثنوی، رباعی) و شعر نو (سپید و کوتاهه‌های تصویری) حرکت می‌کند. با این حال، تخصص و دلبستگی اصلی او معطوف به «غزل معاصر با زبانی تصویری و نمادین» است. سبک او از یک سو ظریف‌نگر، عاطفی و گره‌خورده با موسیقی است و از سوی دیگر، به عنوان یک دانش‌آموخته حقوق و علوم سیاسی، رگه‌های پررنگی از بیداری، نقد اجتماعی، وطن‌پرستی و مقاومت در برابر ستم را بازتاب می‌دهد.

نقل قول معروف.
او شعر را تجلی درونی‌ترین لایه‌های روح انسان دانسته و در یکی از گفتگوهای ادبی خود درباره هویت قلمش می‌گوید:
«من موجی بودم برخاسته از بی‌کرانگی دریا؛ موجی که نامی نداشت، اما آموخت که چگونه با صخره‌ها درآویزد تا صدایش شنیده شود. شعر برای من یک تفنن نیست، بلکه زبانی برای بیان هستی، ایستادگی و بیداری است.»

تاثیر او بر هنر و جامعه
صفیه میلاد علاوه بر جایگاه ادبی، به عنوان یک چهره الهام‌بخش رسانه‌ای شناخته می‌شود؛ رسانه‌هایی چون تلویزیون یک افغانستان او را در ردیف «زنان موفق» و بخش فارسی بی‌بی‌سی او را «یک زن خلاق» توصیف کرده‌اند. از بزرگ‌ترین دستاوردهای اخیر او، کسب مقام اول و دریافت تندیس بین‌المللی «رابعه بلخی» در بخش ادبیات (ویانا – اتریش، می ۲۰۲۴) است. او با کسب بالاترین آرای هیئت داوران به این افتخار دست یافت؛ هرچند به دلیل عدم حضور فیزیکی در اتریش، تندیس به نفر بعدی حاضر در مراسم اهدا شد. صفیه همچنین به عنوان هماهنگ‌کننده نهاد فرهنگی «شعر ملل» (Poetry of Nations) فعالیت دارد.

منابع و مآخذ
گزارش دریافت تندیس ادبی رابعه بلخی در پورتال خبرگزاری خامه پرس (Khaama).
یادداشت زندگینامه و بررسی سبک در پایگاه ادبی اوج سماع.
بیوگرافی و کارنامه رسانه‌ای در رسانه شبکه زنان افغان (AWNA).
نمایه اشعار و فعالیت‌های بین‌المللی در مؤسسه بین‌المللی ادبی اورفئو (Orfeu).