خانه / عبدالرحمان پژواک

عبدالرحمان پژواک

عبدالرحمان پژواک (زاده ۷ مارس ۱۹۱۹ غزنی – درگذشت ۸ ژوئن ۱۹۹۵ پیشاور، پاکستان) دیپلومات افغان بود و همچنین به‌عنوان رئیس مجمع عمومی در سازمان ملل فعالیت داشت.

عبدالرحمان پژواک کیست؟
عبدالرحمن پژواک سیاست‌مدار، نویسنده، شاعر، روزنامه‌نگار و دیپلمات برجسته افغان بود. او از چهره‌های مهم فرهنگی و سیاسی قرن بیستم در کشور به‌شمار می‌رود. پژواک سال‌ها نمایندهٔ افغانستان در سازمان ملل بود و در ۲۰ سپتامبر ۱۹۶۶ ریاست مجمع عمومی سازمان ملل را نیز به‌عهده داشت. در کنار فعالیت‌های سیاسی، کتاب‌ها و داستان‌های ارزشمند نیز از او باقی مانده است.

تولد و وفات
تولد: ۷ مارس ۱۹۱۹ میلادی-غزنی،افغانستان
وفات: ۸ ژوئن ۱۹۹۵ میلادی (۷۶ سال) پیشاور،پاکستان

زندگی نامه کوتاه
پژواک آموزش‌های ابتدایی را در کابل گذراند و سپس وارد عرصه روزنامه‌نگاری و نویسندگی شد. او مدتی در روزنامه‌های معتبر کابل فعالیت کرد و به‌تدریج وارد وزارت خارجه شد.
در دهه‌های ۳۰ تا ۵۰ خورشیدی یکی از مهم‌ترین دیپلمات‌های افغانستان بود و در کشورهای متعدد نمایندگی سیاسی داشت. او در سال ۱۹۶۵ نمایندهٔ دایمی افغانستان در سازمان ملل شد و یک دوره نیز رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود نخستین و تنها افغان در تاریخ که به این مقام جهانی رسید.
پس از تحولات سیاسی افغانستان، در پاکستان مهاجر شد و تا پایان عمر در همان‌جا زندگی کرد.

آثار معروف
پژواک افزون بر سیاست، نویسنده‌ای توانا بود. برخی از آثار مشهورش:
داستان‌های کوتاه (مجموعه‌های مختلف)
کتاب‌های تحقیقی و ادبی پراکنده
مقالات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی
ترجمه‌های ادبی و تاریخی
داستان‌های او معمولاً رنگ اجتماعی، واقع‌گرایانه و گاه طنز تلخ دارند

سبک ادبی

نثر او روان، دقیق، اجتماعی و واقع‌گرایانه است.
موضوعات داستانی‌اش اغلب نقد جامعه، سیاست و دردهای مردم است.
قلم پژواک آمیخته‌ای از مشاهده‌گری دقیق، طنز ملایم، و نگاه انسانی است.
از نظر زبان، او به ساده‌نویسی مشهور است و از تکلّف دوری می‌کرد.

نقل قول معروف
یکی از گفته‌های مشهور او (نقل به مضمون):
«ملت‌ها با اندیشه‌های روشن ساخته می‌شوند، نه با قدرت‌های گذرا.»
یا جملهٔ دیگری که اغلب به او نسبت داده می‌شود:
«زبان مردم وطن مردم است؛ هرجا که زبانت را بفهمند، آن‌جا وطن توست.»

تاثیر عبدالرحمان پژواک
پژواک یکی از مهم‌ترین دیپلمات‌های تاریخ افغانستان بود و چهره‌ای بین‌المللی داشت.

ریاست او بر مجمع عمومی سازمان ملل نقطهٔ اوج حضور افغانستان در عرصهٔ جهانی به شمار می‌رود.
در عرصه ادبیات، از بنیان‌گذاران داستان‌نویسی مدرن افغانستان محسوب می‌شود.
مقالات، نقدها و نوشته‌هایش بر نسل نویسندگان و روزنامه‌نگاران افغان تأثیر گذاشت.
او نماد روشنفکری، میهن‌دوستی و اعتدال سیاسی در نیمهٔ نخست قرن بیستم است

منابع و مآخذ