میز مطالعه من
خانه / عبدالرحمن لودین
عبدالرحمن لودین

عبدالرحمن لودین

این شخص کیست؟
عبدالرحمن لودین، نویسنده، روزنامه‌نگار، سیاستمدار، شاعر پرشور و از رهبران فکری و عملی جنبش مشروطیت دوم (جوانان افغان) در اوایل سده چهاردهم خورشیدی بود. او به دلیل مواضع بی‌باکانه، روحیه عیارانه و قلم آتشینش علیه استبداد داخلی و استعمار بریتانیا، به عنوان «کبریت» شعله‌ور در جنبش روشنفکری افغانستان شناخته می‌شود و به باور بسیاری از منتقدان، از نظر شجاعت سیاسی و ادبی می‌توان او را با «میرزاده عشقی» شاعر مشروطه‌خواه ایران مقایسه کرد.

تولد و وفات

  • تاریخ تولد: سال ۱۲۷۲ هجری خورشیدی (۱۸۹۳ میلادی) در شهر کابل.
  • تاریخ وفات: ۳۱ سرطان (تیر) ۱۳۰۹ هجری خورشیدی (۱۹۳۰ میلادی) در سن ۳۷ سالگی.
  • نحوه وفات: او به دلیل ایستادگی در برابر سیاست‌های سرکوبگرانه حکومت وقت، به دستور مستقیم نادر شاه به شکل وحشیانه‌ای در زندان کابل تیرباران و شهید شد

زندگی‌نامه کوتاه
عبدالرحمن لودین در خانواده‌ای اصیل و مبارز پرورش یافت. پدرش سید احمد قندهاری (مشهور به کاکا سید احمد) از ریاضی‌دانان و علمای بزرگ مشروطیت اول بود که ۳۰ سال از عمرش را در زندان سیاسی گذراند و روش نوینی برای سوادآموزی بزرگسالان به نام «طریقهٔ کاکا» ابداع کرد. عبدالرحمن تحصیلاتش را تا سطح رشدیه در لیسه حبیبیه کابل تمام کرد. او نابغه‌ای چندزبانه بود و علاوه بر فارسی/دری و پشتو، به زبان‌های ترکی، اردو، انگلیسی و عربی تسلط داشت.
او از سال ۱۲۹۰ خورشیدی وارد جریده تاریخی «سراج‌الاخبار» شد و زیر نظر محمود طرزی آموزش دید. سازش‌کاری‌های امیر حبیب‌الله خان با انگلیس باعث شد لودین به مبارزه مسلحانه رو آورد؛ او در شب ۱۲ سرطان ۱۲۹۷ خورشیدی با تفنگچه‌ای در مسیر عبور موتر امیر حبیب‌الله خان در شوربازار کابل کمین کرد و به سوی او شلیک نمود. امیر جان سالم به در برد و لودین دستگیر و به اعدام محکوم شد. او ۸ ماه در سیاه‌چال بود تا اینکه امیر در لغمان کشته شد و با به قدرت رسیدن شاه امان‌الله خان (که همفکر مشروطه‌خواهان بود) آزاد گردید.
در دوره امانی، او به یکی از مردان کلیدی نظام تبدیل شد و مناصبی چون عضویت در کانون تدوین اولین قانون اساسی، ریاست مرکز زبان پشتو (مرکه پشتو)، شهرداری قندهار، شهرداری کابل و ریاست گمرک کابل را عهده‌دار شد. با سقوط امان‌الله خان و روی کار آمدن نادر شاه، لودین به دلیل دفاع از مشروطیت و اعتراض صریح به محاکمه ناعادلانه محمدولی‌خان دروازی، مجدداً بازداشت و سرانجام اعدام شد.

آثار و ویرانی قلم او

حکومت‌های مستبد وقت تلاش کردند تمام آثار مکتوب او را نابود کنند:

  • مقالات سراج‌الاخبار و امان افغان: ده‌ها مقاله تند تحلیلی، حقوقی و سیاسی که در بیداری افکار جامعه کابل نقش کلیدی داشتند.
  • اشعار و قطعات پراکنده: شعرهای او به دلیل ماهیت انقلابی‌شان بیشتر سینه به سینه یا در یادداشت‌های مورخانی چون میرغلام محمد غبار نقل شده‌اند.
  • ترجمه‌ها: برگردان متون سیاسی و فلسفی از زبان‌های ترکی و انگلیسی به فارسی دری

سبک ادبی و فکری
سبک شعری عبدالرحمن لودین، «ادبیات عریان، برهنه و آتشینِ اعتراضی» بود. او شعر را از حالت تصویرسازی‌های تفننی، مدح دربار یا عرفان خانقاهی خارج کرد و به آن کارکردی کاملاً سیاسی، شعارگونه و ایدئولوژیک بخشید. او از تصاویر تند و رئالیستی برای کوبیدن جهل، نقد تملق و به تصویر کشیدن فقر جامعه استفاده می‌کرد. پروژه فکری او بر سه اصل استوار بود: استقلال مطلق از بریتانیا، قانون‌مداری (مشروطه) و اشاعه علم مدرن. به دلیل تمایلات شدید عدالت‌خواهانه و چپ‌گرایانه‌اش، برخی مورخان در روایات غیررسمی او را نخستین متمایل به اندیشه‌های بلشویکی در افغانستان نامیده‌اند

سروده و موضع معروف
از شعرهای نمادین و اعتراضی او که در جریده سراج‌الاخبار منتشر شد و ولوله‌ای در کابل به پا کرد، این ابیات عصیانگر است که در آن مستقیماً تملق‌گویان دربار امیر را می‌کوبد:
«ملت بیدار شد، صوفی ثناخوانی بس است / گریه و زاری به درگاهِ جهاندانی بس است»
«تا کی اندر قید استبدادِ کبر و فرعونیت / بهرِ این چاکرمنشان خدمتِ خاقانی بس است»
همچنین در دادگاه نادر شاه، وقتی از او خواستند برای نجات جانش توبه‌نامه بنویسد، صراحتاً گفت: «کبریت برای آن آفریده شده که بسوزد و بسوزاند، نه آنکه به پای ستمگران بیفتد.»

تاثیر او بر هنر و جامعه
عبدالرحمن لودین یک الگوی تمام‌عیار از روشنفکر متعهد و عیار در تاریخ افغانستان است. او و حلقه‌اش (مانند میرغلام محمد غبار و عبدالهادی داوی) پایه‌گذار نخستین حزب مخفی سیاسی و تشکل‌های مدنی جوانان در کابل بودند. اقدام شجاعانه او در سوءقصد به امیر مستبد، اگرچه ناکام ماند، اما ابهت پوشالی سلطنت مطلق العنان را در ذهن توده‌ها شکست و راه را برای استقلال سیاسی افغانستان در سال ۱۹۱۹ هموار کرد. شهادت مظلومانه و شجاعانه او، قلم لودین را به نمادی از فداکاری در راه آزادی میان نسل‌های بعدی روشنفکران افغان تبدیل کرد.

منابع و مآخذ

  • مدخل بررسی جنبش روشنفکری لودین در پورتال تحلیلی جمعیت انقلابی همبستگی (Hambastagi).
  • یادداشت تفصیلی پرتو نادری درباره بررسی اشعار لودین در سایت فرهنگی خراسان زمین (KhorasanZameen).
  • فصل مربوط به مشروطه‌خواهان در کتاب مرجع «افغانستان در مسیر تاریخ» نوشته میرغلام محمد غبار.
  • مدخل بیوگرافی رجال مشروطیت در پایگاه تاریخی و عقیدتی اسلامیکال (Islamical).

مطالب مشابه

دیدگاه‌های کاربران