عشق و احترام به زمین، عشق به زندگی

آنگاه که به جای ثبات و استحکام احساس شکنندگی می کنیم، می توانیم به خود بازگردیم و در زمین پناه بگیریم. میتوانیم با هر قدمی استحکام زمین را زیر پای خود احساس کنیم. وقتی حقیقتاً با زمین در پیوند باشیم، می توانیم آغوش پذیرای او و ثبات او را احساس کنیم. ما از تمام بدن و ذهن خود استفاده میکنیم تا به زمین بازگردیم و خویش را تسلیم او کنیم. با هر دم و بازدمی آشفتگی، شکنندگی، و رنج را از خود بیرون میکنیم. همین که به حضور خیرخواه او آگاه باشیم کافی است، تا آرامش بیابیم.
زمانی که بودا در آستانه روشن شدن بود، زمین را با دست خود لمس کرد و از او خواست که شاهد بیدار شدنش باشد. برای تجلیل از بودا، درست در جایی که دست او زمین را لمس کرده بود گل رویید. در این لحظه، ذهن بودا چنان آزاد و چنان شفاف شد که دید میلیون ها گل در همه جا به او لبخند می زنند.
ما می توانیم مانند بودا باشیم، و در لحظه های دشوار زمین را به مثابه شاهد خود لمس کنیم. می توانیم در زمین به مثابه مادر اصلی خود پناه بگیریم. میتوانیم بگوییم «زمینِ پاک و روحبخش را لمس میکنم.»
هر ملیت و فرهنگی داشته باشیم و از هر دینی پیروی کنیم، فارغ از اینکه بودایی، مسیحی، مسلمان، یهودی، یا ملحد باشیم، همه می توانیم ببینیم که مام زمین بودی ستوه ای بزرگ است. وقتی از این منظر به او و تمام فضایل متعدد او نگاه کنیم، آنگاه نرمتر روی او قدم بر میداریم و با او و همه فرزندان او نرم تر رفتار میکنیم. آنگاه میخواهیم از او محافظت کنیم و به او یا به هیچ یک از گونه های بیشمار زنده ای که او زاده است، آسیب نرسانیم. دیگر باعث تخریب و خشونت روی مام زمین نخواهیم شد. پرسشی که به اشتباه «مشکل زیست محیطی» می نامیم، برطرف خواهد شد. زمین که صرفاً محیط زیست نیست. زمین ماییم. همه چیز بسته به این است که دارای چنین بصیرتی باشیم.
وقتی بتوانید زمین را همچون بودی ستوه ای که هست ببینید، میخواهید که خم شوید و با حرمت و احترام او را لمس کنید. آنگاه عشق و مراقبت در قلب شما زاده میشود. روشن شدن همین بیداری است. جای دیگری در پی روشن شدن نباشیم. این بیداری، این روشن شدن، موجب تحول بزرگی در شما خواهد شد، و از هر فعالیت دیگری خوشبختی بیشتر، عشق بیشتر، و درک بیشتری خواهید داشت. روشن شدن، رهایی، آرامش و شادمانی رؤیاهایی در آینده نیستند؛ اینها واقعیاتی اند که در لحظه حال در دسترس ما قرار دارند.

تیک نات هان
نامه عاشقانه به زمین
ص 25 و 26 و 27